ای غایب از نظر

اللهمَّ صلِّ و سَلِّم و زِد و بارِک علي صاحبِ الدَّعوَةِ النَّبَويَّةِ، والصّولَةِ الحَيدَريّةِ، والعِصمَةِ الفاطِميَّةِ، والحِلمِ الحسَنيَّةِ، والشُّجاعَةِ الحُسَينيَّةِ، والعِبادَةِ السَّجّاديَّةِ، والمَآثِرِ الباقِريَّةِ، والآثارِ الجَعفَريَّةِ، والعلومِ الکاظِميَّةِ، والحُجَجِ الرَّضَويَّةِ، والجودِ التَّقَويَّةِ، والنَّقاوَةِ النَّقَويَّةِ، والهَيبَةِ العَسکريَّةِ، والغَيبَةِ الإلهيَّةِ،
اَلقائمِ بِالحَقِّ، والدّاعي إليَ الصِّدقِ المُطلَقِ، کَلِمَةِ اللهِ و أمانَ اللهِ و حُجَّةِ اللهِ، اَلغالبِ بِأمرِ اللهِ، والذّابِ عَن حَرَمِ اللهِ، إمام السِّرِ والعَلَن، دافِعِ الکَربِ و المِحَنِ، صاحبِ الجودِ و المِنَنِ، الإمامِ بِالحقِّ أبي القاسِمِ مُحَمَّدِ بنِ الحسَنِ، صاحبِ العَصرِ و الزَّمانِ، وخليفَةِ الرَّحمانِ، والإمامِ الإنسِ والجانِّ صلواتُ اللهِ و سلامُهُ عليه.

ای غایب از نظر، ای مصلح کل هستی، و ای نور حقیقی زمین!

هر چه گشتم زیباتر ازین واژه ها و مضامین والا نیافتم تا شروع سخنم را بدان مزین سازم.

ای وادی امن و آسایش، و ای بهار نجات بخش امت، روزگار بر ما سخت گرفته است، گرفتاری و اندوه دست و پای دلمان را بسته است، چونان نیلوفران اسیر مردابیم، درد و ماتم بیداد می کند، درد غفلت و جهل، درد نامهربانی و کینه ورزی مردمان نسبت به یکدیگر، درد فراموشی خدا، هر یک خود را برتر از دیگران دانسته و اعتقاد خویش را مقدس می شماریم، هریک دیگری را به چشم حقارت نگریسته و گمان می کنیم، ظاهر بی دین نشان از نا اهلی و ریش و تسبیح و چادر نشان سربلندی است.

دوران سختی است آخر الزمان، آری، نگه داشتن این آتش در کف دست سخت است، حق و باطل در هم آمیخته اند و جز شما راهگشا و نجات بخش نیست.

آقا جان! خوشا روزی که بر دیدگانمان قدم گذاری و آیینه دلمان را مصفا سازی.

خوشا روزی که نوای اناالحق، پایان انتظار را سر دهد و روز از وجود تو آغاز شود تا جهان، بزرگی ات را نظاره گر باشد و کویر تشنه دلمان با حضور تو سیراب گردد.

آمین